MONDOXIBARO - @ myblog.es

man activo 26.10.07 11:45, comentar

Quen pode facelo?

Esta é a historia de catro persoas que se chaman Cadaún, Algún,Calquera e Ninguén.

Tiñan que facer un traballo importante, e selle pediu a Cadaún que o fixera. Calquera sentíase seguro de que Algún o faría. Mais, Ninguén o fixo.

Algún mostrouse molesto a causa disto, porque era o traballo de Cadaún.

Cadaún pensou que Calquera podía facelo,mais Ninguén diuse conta de que Cadaún non o fixera.

Ao final resultou que Cadaún reñiu a Algún, cando Ninguén fixo o que, en realidade, Calquera podería facelo.

É este o noso/voso plantexamento?

Comparte este post

man activo 25.10.07 10:07, comentar

A xénese do home

(Sen palabras)

(recollido en desvarios de wendy)

Comparte este post

Comparte este post /Fai famoso a este can!!!

man activo 15.10.07 10:11, comentar

Teño un can cunha gracia interior...que non se pode aguantar!

Ademáis dunha canción pegadiza, meu can Nerón ten un sentimento... que o poño tódolos días a cantar. A veciñanza de Cabeza de vaca (Ourense) o agradece, porque o leva moi adentro. A letra, non diredes que non pode trunfar en "apolohit" ou na Eurovisión; " Yo sueño flamenco, yo sueno distinto, yo lo llevo dentro porque así he nacido yo canto flamenco...ay, ay yo canto distinto yo lo llevo dentro porque lo he vivido"

Okemos Private Detective XXX

1 Comentar man activo 10.10.07 09:55, comentar

Leite de camello e Cascada

Outro día no xornal daban conta da noticia, de que o tipo da foto (Nanu Ram Jogi) tivo descendencia aos noventa anos. O segredo Leite de Camello.

Que queredes que vos diga, eo prefiro a Cascada, nunha versión do video de Kilye Minogue, máis picante (aquí no voso blog favorito, sen censuras) e co suxerente título de How do you? (ao final do video me contades)

Video: You tube / video en HQ en stage6 (necesitas para velo o plugin Divx)

Nube verde activo 22.9.07 23:42, comentar

Onde está Wal-lee?

Non hai premio, pero adiviña non onde cona esta Wally, o mellor dito Wal-lee (ocorre en Tokio a escea), senón onde está a auga?

Este video se supón que amosa unha piscina con olas! (ligazón de you tube)

Nube verde activo 20.9.07 17:20, comentar

Mamá a mestra nos pega!

Menudo apuro pasou a mestre dun colexio de Santiago (pareceme que é o López Ferreiro) cando un neno a pregunta do reporteiro, que fai o mestre cando os portades mal?

- Pois nos pegan...

- Os pegan? nonnn!

- Despois esto o cortades non -dí a mestre-

- Non Mercedes que esto é en directo!

O documento visual desta anécdota a podedes ollar no ligazón da galega (TVG)

Nube verde activo 12.9.07 18:44, comentar

Timo sexual

Chegado un email moi importante que dada a gravedade do asunto debo poñer sobre aviso a todos os lectores masculinos deste blog, tede coidado!

    URXENTE! TIMO SEXUAL REAL
    OLLO CO TIMO,
    POR FAVOR TEDE COIDADO...
        AVISO DE TIMO ¡¡¡¡¡¡¡
MOI URXENTE : POR FAVOR, ENVIADE ESTA MENSAXE URXENTEMENTE :

Non me van nada os mensaxes de alerta falsos (hoax), pero este sí que é importante

UNHA MULLER EXPLOSIVA CHAMA A TÚA PORTA, DICE QUE ESTÁ A FACER UNHA ENQUISA PARA “CHUPA - CHUPS” E TE PIDE QUE SI TE PODE CHUPAR A POLLA.
NON A DEIXES QUE TE LA CHUPE !!!! É UN TIMO !!!
A TÍA NON TRABALLA PARA CHUPA-CHUPS, A TÍA É DE SUGUS E NON A CHUPA,
SENÓN QUE A MASTICA…………!!!!!

Pasadlo a maior xente posible, para que se sepa universalmente. A un componente do Mondoxíbaro (a parte a) lle pasou e evitou que lle a masticaran grazas a este e-mail

Cipriano activo 9.9.07 19:14, comentar

Galicia Vs. América

Conversa real gravada da frecuencia de emerxencia marítima canle 106, na costa de fisterra entre galegos e norteamericanos. O feito aconteceu o 16 de outubro de 1997, e esta moi espallado pola internet, mais se nunca o viches ou chegou por correo..., vai sendo hora que o leas.

Galegos: (ruido de fondo).... fala o A-853, por favor, desvíen o seu rumbo quince graos sur para evitar colisionarnos... Se aproximan directo cara a nós, distanza 25 millas náuticas.

Americanos: (ruido de fondo)... Recomendamos que desvíen o seu rumbo quince graos norte para evitar colisión.

Galegos: Negativo. Repetimos, desvíen o seu rumbo quince graos sur para evitar colisión.

Americanos: (otra voz americana) Fala o capitán dun navío dos Estados Unidos de América. Insistimos, desvíen vostedes o seu rumbo quince graos norte para evitar colisión.

Galegos: Non o consideramos factible nin convinte, suxerímoslle que desvíen o seu rumbo quince graos sur para evitar colisionarnos.

Americanos: (moi quente) LLES FALA O CAPITÁN RICHARD JAMES HOWARD, AO MANDO DO PORTAAVIÓNS USS LINCOLN, DA MARINA DOS E.E.U.U., O SEGUNDO NAVÍO DE GUERRA MÁIS GRANDE DA FLOTA NORTEAMERICANA. NOS ESCOLTAN DOUS ACORAZADOS, SEIS DESTRUCTORES, CINCO CRUCEIROS, CATRO SUBMARINOS E NUMEROSAS EMBARCACIÓNS DE APOIO. NOS DIRIXIMOS CARA AS AUGAS DO GOLFO PÉRSICO PARA PREPARAR MANOBRAS MILITARES ANTE UNHA EVENTUAL OFENSIVA DE IRAQ. NON LLES SUXIRO... LLES ORDENO QUE DESVÍEN O SEU CURSO QUINCE GRAOS NORTE!!!!! EN CASO CONTRARIO NOS VEREMOS OBRIGADOS A TOMAR AS MEDIDAS QUE SEXAN NECESARIAS PARA GARANTIR A SEGURIDADE DESTE BUQUE E DA FORZA DESTA COALICIÓN. VOSTEDES PERTENCEN A UN PAÍS ALIADO, MEMBRO DA OTAN E DESTA COALICIÓN...
POR FAVOR, OBEDEZAN INMEDIATAMENTE E QUITENSE DO NOSO CAMIÑO!!!!!

Gallegos: Fala Juan Manuel Salas Alcántara. Somos duas persoas. Nos escoltan o noso can, nosa comida, duas cervexas e un canario que agora durme. Temos o apoio de Cadena Dial da Coruña e a canle 106 de emerxencia marítima. Non nós diriximos a ningún lado xa que falamos desde terra firme, estamos no faro A-853 Fisterra, na costa de Galicia. Non temos nin puta idea do posto que ocupamos no ranking de faros españois. Poden tomar as medidas que consideren oportunas e lles pete para garantir a seguridade do seu buque de merda, que se van a facer puré contra as rochas, polo que volvemos a insistir e lle suxerimos que o mellor, máis san e máis recomendabel é que desvíen o seu rumbo quince graos sur para evitar colisiónarnos.....!!!!

Americanos: Ben, recibido, gracias.

1 Comentar man activo 21.8.07 14:05, comentar

Outro xeito de ligar. 2

Unha mirada influe o suficiente, para predispornos!

man activo 23.8.07 13:21, comentar

Manuais para ligar. 1 (Antes de que rematen as vacacións)

Ante a envexa amosada por miles de correos, sobre os nosos rumoreados éxitos co sexo oposto, -supoño eu, que pola adscripción a este blog- e diante da choiva de peticións dun curso ou consellos para ligar antes de que rematen as temperaturas extremas que con previsión científica aventuraron como o máis caluroso...je,je!...,propoñemos de xeito novelado algúns exemplos ou situacións que vos sirvan de consello, recomendación ou estimulo para lembrar o día de mañán con agarimo, os vosos días de lecer e descanso merecido.

Aqui vai o primeiro capítulo, titulado: Principio e xustificación dun sinvergonza, da sonada novela "Como ser un sinvergonza coas mulleres" de A. Robsy.

Agardo vos sirva de algo, queridos/as!

Eran as nove e media de agosto ou, para ser precisos, dunha noite do mes de agosto. Felipe, Xurxo, e eu, rematamos de sair do ximnansio, dunha sesión de karate na que o profesor nos amosou, de palabra e obra, canto nos faltaba para chegar a ser maestros.

Aceptablemente mallados, decidimos chegar ata unha praia cercana na procura de calquera anéstesico en vaso para combatir as dores físicas e morais e, de paso, gostar do clima, da flora e da fauna.

Eu era entón, e aínda se mantén esa circunstancia, o maior dos tres e, polo tanto, o experto. Ademáis, despois de hora e media de karate, sentíame por enriba das paixóns humanas ou, mellor dito, por debaixo dos mínimos esixibeis para calquera fazaña.

Nós estábamos na barra, rodeados de cervexa case por tódalas partes, cando chegaron duas inglesas, moi mociñas e perfectamente preparadas para a dura competenza da especie. Felipe e Xurxo sintiron pronto o magnetismo e, cando viron que ocupaban unha mesa soas, saltaron cara a elas entre cánticos de victoria e ruidos de selva.

As rapazas, que sen dúbida escoitaran as faladurías sobre os "latinlovers" e outras especies en extinción, os acolleron, e deixáronse convidar, mantendo unha penosa conversa chapurreada.

Á distanza, eu vixíaba a técnica dos meus amigos. Bah! todo reducíase a...de onde eres?, que estudas? Gustache España?...Fuxía o meu pensamento cara como ían seducir ás rapazas con semellante conversa.

Grazas á distanza -e quizais- á cervexa que seguía ao meu arredor observei que as estraxeiras estaban repletas cara os bordes dos mesmos pensamentos que os meus colegas: catro persoas, como aquel que di, mais unha soa idea; como ter unha aventura?

Grazas ao Karate, deixei atrás toda humana ambición e concluín as miñas observacións cun sorriso de suficienza, pensando nalgúns do graves misterios da vida. Porque, por exemplo, as persoas que queren o mesmo, e o saben, en lugar de manifestalo ás craras, ponse a falar do tempo? talvez, un exceso de leturas de Agatha Christie?

Quince minutos despois achégase Felipe coa constatación de que as cousas non marchaban ben ou quizais non tiñan avance. Felipe acudía por si eu, que era maior, tiña algunha suxestión para mellorar a situación.

-Mordelle unha orella. -dixen, cedendo a unha inspiración transitoria.

-a cal?

-Á morena que non leva pendentes, non sexa que te partas un dente. Arriba, non; no lóbulo.

Sen embargo, meu ocasional alumno non estivo á altura. Avanzou varias veces cara o obxectivo. Nunha delas ata abriu a boca, mais remataba sempre retirándose ata as súas posicións anteriores. Faltáballe valor.

Dez minutos máis, durante os que Felipe sofreu bailando entre o sí e o non, e achégase:

-Non me sae. -xemiu-.

-É ben fácil: pos a boca á distanza oportuna e mordes. Se o pelo te estorba a manobra, o apartas delicadamente cunha man.

Felipe, a aquelas alturas, dubidaba xa da miña capacidade como profesor. Dubidaba moito.

-É máis fácil dicilo que facelo.

Aínda que seguía por enriba das paixóns humanas, decidín atuar para amosar a verdade da miña tese e para preservar a miña sona de calquera mácula. Había que descubrir á humanidade que o camiño para chegar a aquella inglesiña morena pasaba polo mordisco na orella.

-My friend Arthur. -dixo Felipe, mostrándome.

Sonrín á miña vítima, presenteime e senteime ao seu carón, preguntándolle se alguén quería voltar a beber: a cortesia esixíame convidar antes de morder!. Despois dirixín os meus ollos aos da rapaza. Tentei a mirada máis ardente que atopei no meu almacén. Logo, ante a expectación dos meus colegas, pronunciei unha sentidas palabras:

-Tes un pescozo moi fermoso.

-Grazas.

Apartei o pelo que rodeaba a súa orella dereita e, cun sorriso de trunfo, mordín. A rapaza, sorprendida ou non, estivo quietiña, sen alboroto. Volvín a morder, aproveitando as facilidades e, para amosar o meu éxito, repartín uns cantos bicos aqui e alá.

Meus colegas tomaron boa nota e, despois de levar ás rapazas a súas casas e citarse con elas, expresaron a súa admiración:

-Que tipo! o que sabes.

(Indudabelmente, ao día seguinte, cedín as miñas posibilidades, escoitando de cando en vez que a morena preguntou por min ata antes de partir no avión. Eles gozaron dunha breve e satisfatoria relación)

______

Non sei si sei algo. Cada maestrillo e cada sinvergonza ten o seu estilo. Os conquistadores con ou sen éxito teñen unha diferenza; a acción! ...[+!]

man activo 22.8.07 11:52, comentar

A prenda esencial para o verán

Velaquí, chegado os calores e as hormonas revolucionadas con tanto xamón/na nas praias deste país, aos nosos nomes, prestados para unha película porno. O filme é axeitado velo na casa e non moi recomendable velo no traballo, do contrario podes ser protagonista en primeira persoa da cortinilla de cuatroº -cando veñen os xefes e Windowns quedase bloqueado co son caracteristíco de non querer pechar a fiestra-

Realmente pertence a unha campaña para promover o uso do condom no Reino Unido, na páxina http://www.privatedickmovie.co.uk ti podes escoller a situación, nomes e protagonistas da historia, cunha estética anos 70 moi chic... ou ben coller a cámara de video e coa túa parella inspirarte na nosa historia. Admitimos as vosas historias que nos queirades enviar.